Czym jest wehikuł podatkowy?

Najogólniej rzecz ujmując, wehikuł podatkowy to struktura biznesowa najczęściej o charakterze międzynarodowym (choć istnieją też wehikuły krajowe), tworzone w celu optymalizacji podatkowej, czyli legalnego działania mającego na celu minimalizację zobowiązań podatkowych, w pewnych przypadkach nawet do poziomu 0%. Wehikuły działają najczęściej w oparciu o międzynarodowe umowy podatkowe.

Klasycznym przykładem wehikułu jest spółka komandytowa.

Jest to rodzaj spółki osobowej prawa handlowego. Jej celem jest prowadzenie działalności gospodarczej w taki sposób, że za zobowiązania spółki odpowiada w sposób nieograniczony minimum jeden wspólnik, zwany komplementariuszem (wspólnik aktywny), a odpowiedzialność co najmniej jednego wspólnika (komandytariusza – wspólnika pasywnego) jest ograniczona. Celem spółki komandytowej musi być działalność gospodarcza.

Komandytariuszami i komplementariuszami mogą być zarówno osoby fizyczne jak i prawne.

Jak działa wehikuł podatkowy?

Zasadę działania wehikułu najlepiej zobrazować na przykładzie struktury zwanej „spółka komandytowa z maltańskim komplementariuszem”.

Jak wspomniano wyżej, celem powołania spółki komandytowej jest optymalizacja podatkowa. Jest ona możliwa ze względu na fakt, iż spółka komandytowa nie jest płatnikiem podatku dochodowego. Podatek jest odprowadzany jedynie od zysków, jakie osiągają udziałowcy (wspólnicy).

W przypadku spółki komandytowej z maltańskim komplementariuszem, czyli struktury składającej się z trzech podmiotów:

  • samej spółki komandytowej (polskiej)
  • komandytariusza, czyli polskiej spółki z. o. o.
  • komplementariusza, czyli maltańskiej spółki typu PLC (Private Limited Company by Shares – odpowiednik polskiej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością)

zysk osiągnięty przez spółkę (spółka nie płaci podatku dochodowego), dzielony jest pomiędzy wspólników (komplementariusz i komandytariusz), według proporcji 1% dla spółki polskiej, 99% dla spółki maltańskiej. Następnie, wspólnik polski (spółka z. o. o.), zgodnie z krajowym prawem, zobowiązany jest do zapłaty 19% podatku CIT, od wartości jednego procenta wypracowanych zysków. Natomiast wspólnik maltański (spółka PLC), podatku nie zapłaci w ogóle, ponieważ na mocy tamtejszego prawa, podstawa opodatkowania jest niwelowana przez wypłaty dla menedżerów zarządzających spółki, będących elementem jej struktury funkcjonalnej.

Podsumowując; powyższy przykład to doskonałe zobrazowanie działania wehikułu podatkowego:

  • wykorzystania legalnej struktury biznesowej (spółka komandytowa)
  • wykorzystania obowiązujących rozwiązań prawnych (brak obowiązku zapłaty podatku dochodowego przez spółkę komandytową, możliwość odpowiedniego podziału zysku między udziałowców, brak – zgodny z prawem – konieczności zapłaty podatku przez jednego ze wspólników) dla minimalizacji zobowiązań podatkowych: podatek od 1% zysku oczywiście jest niższy niż podatek od 100%

Inne wehikuły.

Innymi rodzajami wehikułów podatkowych mogą być np. spółki kapitałowe w Holandii lub na Cyprze, albo też fundacje w Liechtensteinie.