Tego typu fundacje, to struktury wyposażone w osobowość prawną, powoływane w celu zarządzania majątkiem przekazanym przez fundatora.

Rola fundatora fundacji pożytku prywatnego, nie ogranicza się jedynie do wspomnianego wyżej przekazania majątku. Określa on także sposób, w jaki fundacja będzie zarządzana oraz zasady dysponowania jej środkami na rzecz wskazanych wcześniej beneficjentów.

Cechą szczególną fundacji pożytku prywatnego jest to, że nie musi ona posiadać żadnych celów użyteczności publicznej. Mogą z niej czerpać korzyści wyłącznie osoby fizyczne, wymienione przez beneficjenta z imienia i nazwiska.

 

Dlaczego warto powoływać fundacje pożytku prywatnego?

Korzyści płynące z funkcjonowania omawianego typu fundacji możemy podzielić na dwie kategorie: finansowe i logistyczne (związanie z zarządzaniem).

 

Korzyści finansowe

Fundacje pożytku prywatnego nie podlegają opodatkowaniu z tytułu dochodu lub też kwota należnego podatku jest niewielka – zależy to od przepisów konkretnego państwa, na terenie którego powołano fundację. Ponadto majątek fundacji jest chroniony przed podatkiem spadkowym, jako ze cały czas stanowi on własność fundacji; nawet po śmierci fundatora.

Fundacja, pomimo iż jej beneficjenci mogą korzystać ze zgromadzonego przez nią majątku, nie odpowiada za ich osobiste zobowiązania. Ewentualni wierzyciele beneficjentów, nie mogą żądać pokrycia ich długów ze środków fundacji.

Kapitał fundacji nie ulegnie rozdrobnieniu nawet w przypadku, w którym liczba beneficjentów (spadkobierców) ulegnie znaczącemu zwiększeniu, ponieważ jedynym jego właścicielem pozostanie sama fundacja. Będą oni co prawda mogli korzystać z jej zasobów, ale tylko do określonego przez fundatora poziomu.

 

Korzyści logistyczne

Fundacja posiada tylko jeden ośrodek zarządzający – radę fundacji, co przekłada się na przyspieszenie procesu decyzyjnego. Ponadto fundacja może udzielić pełnomocnictwa do zarządzania majątkiem tylko jednej osobie fizycznej (ale tylko notarialnie).

 

Inne cechy fundacji pożytku prywatnego

Środki finansowe, którymi dysponuje fundacja, nie muszą być gromadzone w kraju, w którym została utworzona. Oznacza to, że mogą one zostać ulokowane w państwie, którego prawo bankowe fundator uzna za najodpowiedniejsze.

Niektóre dokumenty założycielskie fundacji są co prawda jawne, ale nie muszą one zawierać danych beneficjentów.

Fundator dysponuje bardzo szerokim zakresem swobody w kwestii zarządzania przekazanym fundacji majątkiem. Decyduje on nie tylko o tym, kto zostanie beneficjentem, ale także pod jakimi warunkami będzie mógł korzystać ze środków zgromadzonych przez fundację.

Współcześnie, jurysdykcjami gdzie można powołać fundacje pożytku prywatnego są Liechtenstein, Panama, Austria, Antyle Holenderskie, Bahamy, St, Kitts oraz Jersey.